Bizi Sosyal Medyada Takip Edin

Yunus Emre

Aşk ile gelen erenler İçer ağıyı nuş eder Topuğa çıkmayan sular Deniz ile savaş eder Kolmaşa verdik sözünü Söz ile döktük yüzünü Yaban canavarı gibi Bilenler ondan şeş eder Bu sohbete gelmeyenler Hak nefesi almayanlar Sürün onu burdan gitsin Durur ise çok iş eder Dağ ne kadar yüksek ise Yol onun üstünden aşar Yunus Emre’m
Arifler ortasında sufilik satmayalar Çün sufiye ihlas oldu aşka riya katmayalar Ya gel bildiğinden ayıt yahut bilenlerden işit Teslimin ucunu tutup hiç sözü uzatmayalar Mumsuz baldır şeriat tortsuz yağdır tarikat Dost için balı yağa ne için katmayalar Kıymetin duyarısan neye değer iş bu dem Erenlerin manasın bilmeze satmayalar Miskin Adem yanıldı uçmakta buğday yedi İşi
Ey aşk eri aç gözünü Yeryüzüne kılgıl nazar Gör bu latif çiçekleri Bezenip oş geldi geçer Bunlar böyle bezenüben Dosta yana uzanuban Bir sor ahi bunlara sen Kancarudur azm-i sefer Her bir çiçek bin naz ile Öğer Hakkı niyaz ile Bu kullar hoş avaz ile Ol Padişahı zikreder Öğer onun kadirliğin Her bir işe hazırlığın
Bu ne derttir acep derman belirmez Yu bu ne yaradır zahmi belirmez Benim gönlüm acep aşktan usanmaz Varır aşka düşer hiç bana tanmaz Döner gönlüm bana öğüt verir hoş Aşık olan gönül aşktan usanmaz Aşık ki cana kaldı aşık olmaz Canın terk etmeyen maşuk bulmaz Aşk pazarıdır bu canlar satılır Satarım canımı hiç kimse almaz
Vücudün çünkü fanidir Yürü ey bivefa dünya Fena yokluk nişanıdır Yürü ey bivefa dünya Donanıp düzülüp geldin Bu halkın yüzüne güldün Gör akıbet neler kıldın Yürü ey bivefa dünya Kani atam kani anam Bu dert ile nice yanam Sözüne nice inanam Yürü ey bivefa dünya Harir donları soyarlar Nazik tenleri yuyarlar İletip toprağa koyarlar Yürü
Bir imaret göster bana Ki sonu viran olmaya Kazan şol malı ki senden Dököülüp geri kalmaya Dökülüp kalısar malın Ayruklar ala helalın Senden geri kalan malın Sana assısı olmaya Bu dünya hep ıssız kala Altına malı döküle Sebil olubanı yata Hergiz ıssı bulunmaya Hey Yunus Emre ölünce Var yürü doğru yolunca Dünyasını terkedenler Yarın hasrette
İşidin hey ulular Ahır zaman olusar Sağ müslüman seyrektir O da gülman olusar Danişmend okur tutmaz Derviş yolun gözetmez Bu halk öğüt işitmez Sağır hemen olusar Gitti beyler mürveti Binmişler birer atı Yediği yoksul eti İçtiği kan olusar Yani er koptu erden Elin çekmez murdardan Deccal kopusar yerden Anlar uyan olusar Ey Yunus şimdi senin
Can olgıl can içinde kalma güman içinde İstediğin bulasın yakın zaman içinde Rükü sücuda kalma ameline dayanma İlm-ü amel gark olur naz u niyan içinde İkilği terk itgil birlik makamın tutgıl Canlar canın bulasın iş bu mekan içinde Oruç namaz zekat hac cürm ü cinayet durur Fakir bundan azaddır hass-ı havan içinde Şeriat korucudur hakikat
Ey yarenler ey kardeşler sorun bana kande idim Diler isen eydiverem ezeli vatanda idim Kalû Bela söylenmeden tertip düzen evlenmeden Haktan ayrı değil idim ol ulu divanda idim Eyyup ile derde esir inildedim çektim cefa Belkis ile taht üzere mühr-ü Süleyman’da idim Yunus ile balık beni çekti deme yuttu bile Zekeriya ile kaçtım Nuh ile
Har kaçan anarsam seni Kararım kalmaz Allah’ım Senden gayri gözüm yaşın Kimseler silmez Allahım Sensin ismi baki olan Sensin dillerde okunan Senin aşkına dokunan Kendini bilmez Allahım Sen yarattın cism ü canı Sensin düzen bu cihanı Mülk senindir kerem kânı Kimsenin olmaz Allahım Okunur dilde destanın Açılır bağ u bostanın Sen baktığın gülistanın Gülleri solmaz
Ben dervişim diyene Bir ün edesim gelir Seğirdüden sesine Varıp yetesim gelir Sırat kaldın incedir Kılıçtan keskincedir Varıp anın üstüne Evler yapasım gelir Altında Gayya vardır İçi nar ile pürdür Varuban ol gölgede Biraz yatasım gelir Oda gölge dediğ(i)me Ta’n eylemem hocalar Hatırınız hoş olsun Biraz yanasım gelir Ben günahımca yanam Rahmet suyuyla yunam İki
Bunca gönül aldırıp Cihana sultan mısın Hükmün canlara geçer Can içinde can mısın Bakışın bin can alır Derdin yürekte kalır Gören kendinden varır Uşşaka Kur’an mısın Uçan kuşlar uçunur Seni yel görse durur Devler hükmüne girer Belkıs Süleyman mısın Yüzünden gün tutulur Ay doğmağa utanır Gören heybete kalır Yusuf-ı Kenan mısın Ölü görse dirilir Kalıbına
Muradıma maksuduma ermezsem Hayıf bana yazık bana vah bana Kadir Mevlâm cemalini görmezsem Hayıf bana yazık bana vah bana Daima isyandır hep benim işim Nic’olur kabirde ol garip başım Duadan unutman eşim yoldaşım Hayıf bana yazık bana vah bana Âsi kulum defterine bak derse Yüzün karaları gör ne çok derse Yerim göğüm arasından çık derse
Mana beratın aldık uş yine elimize Aşk sözün veribidi padişah dilimize Aşk sözlerin söyler can canları eyler hayran Cahiller eremezler bu bizim sırrımıza Sırrımıza ermezler inen yoldaş olmazlar Değmeler haldaş olmaz bu bizim halimize Halimize haldaş ol sırrımıza sırdaş ol Müşkülün ayan olsun baş indir ulumuza Yunus sen bahri olgıl aşk göllerine dalgıl Bu hak
Ey dost aşkın denizine Girem gark olam yürüyem İki cihan meydan ola Devranım sürem yürüyem Girem denize gark olam Ne elif ne mim dal olam Dost bağında bülbül olam Güllerin derem yürüyem Bülbül olubanı ötem Gönül alam canlar utam Başımı elimde tutam Yoluna verem yürüyem Bülbül olubanı gidem Ey nice gönüller güdem Yüzüm aşk ile
Haber eylen aşıklara aşka gönül veren benem Aşk bahrisi olubanı denizlere dalan benem Deniz yüzünden su alıp sunuveririm göklere Bulutlayın seyran edip arşa yakın varan benem Yıldırım olup şakıyan gökte melaik dokuyan Bulutlara hüküm süren yağmur olup yağan benem Gördüm göğün melekleri her biri bir işteyimiş Hak Çalabın zikrin eder İncil ve Hem Kur’an benem
Aşık eteğin tutmak gerek akıbet zeval olmaya Aşkdan bir elif okuyan kimseden sual olmaya Aşk dediğin bilir isen eğer aşka gönül verir isen Aşk yoluna mal ne olur can dahi muhal olmaya Asil zadeler nişanın eğer bilmek diler isen Her sözün manası var sözü sebük-sal olmaya Ariflerden nişan budur her gönülde hazır ola Kendini teslim
Sordum sarı çiçeğe Benzin neden sarıdır Çiçek eydür ey derviş Ahım dağlar eritir Yine sordum çiçeğe Sizde ölüm var mıdır Çiçek eydür ey derviş Ölümsüz yer var mıdır Yine sordum çiçeğe Kışın nerde olursuz Çiçek eydür ey derviş Kışın turab oluruz Yine sordum çiçeğe Tamuya girer misiz Çiçek eydür ey derviş Ol münkirler yeridir Yine
Miskin ademoğlanı nefse zebun olmuştur Hayvan canavar gibi otlamağa kalmıştır Oğlanlar öğüt almaz yiğitler tövbe kılmaz Kocalar taat kılmaz sarp ruzigar olmuştur Beyler azdı yolundan bilmez yoksul halinden Çıktı rahmet gölünden nefs gölüne dalmıştır Yunus sözü alimden zinhar olma zalimden Korkadurun ölümden cümle doğan ölmüştür
Bu cihana gelmeden maşuk ile bir idim Kul huva’llah sıfatlı bir bi-nişan nur idim Ol dem ki dirlik idi Hakk ile birlik idi Ol payansız devirde ne Musa ne Tur idim Bile idim hazrette ol bi kıyas kudrette Ne şerikim var idi ne kimseyle yar idim Yer gök yaratılmadan kalu bela denmeden Levh-kalem çalınmadan Mirac’a